Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Επειδη ειμαι σιγουρη πως καποιοι θα σκεφτουν'' μα τη θελει να πει ο ποιητης''.σκεφτηκα και απαντω.Οταν ξεκινησα να γραφω ειχα απλως την αναγκη να επικοινωνησω με ανθρωπους διαφορετικους απο αυτους που γνωριζω στην καθημερινοτητα μου .ζω στην επαρχια βλεπετε αν και λογω δουλειας και χαρακτηρα βρισκομαι συνεχως μεσα σε κοσμο αλλα λιγο πολλοι ολοι γνωριζομαστε και εχουμε την ιδια ρουτινα.Δεν ειναι ο μονος λογος τελικα.Ειμαι γενικα ανθρωπος αισιοδοξος που εχω περασει δυσκολα ομως στη ζωη μου .αλλα ποτε δεν το εβαλα κατω .Ισως μονο αυτο να χω να πω και να δωσω στους ανθρωπους την αγαπη μου για την ζωη .για τα παιδια για τη δημιουργια σε ολες τις μορφες της. δεν εχω πολυ χρονο να φτιαξω ενα ενδιαφερων στολισμενο και ευχαριστω περιβαλλον για τον τυχον αναγνωστη μου .ουτε τις γνωσεις εξαλλου.θελω μονο να σας θυμιζω που και που οτι η ζωη ειναι ομορφη και να σας πω οτι εχω δωσει στον εαυτο μου μια υποσχεση ΄ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΩ ΠΟΤΕ ΑΠ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ'.και οπως εγραφαν παλια στις επιστολες το ιδιο επιθυμω και για σας.Σας αφηνω να το σκεφτητε και παω να συνεχισω το πλεξημο της πανας της αναμενομενης ανηψουλας μου .(εβδομη στη σειρα)

2 σχόλια:

b. kalamiotis είπε...

αυτά που γράφεις βγαίνουν απο την ψυχή σου. Συνέχεισε και μήν μασας. Η φώτο με τα ζουμπούλια τέλεια

sofia bin είπε...

ευχαριστω για την ενθαρυνση να χεις μια ομορφη μερα